รับตัดเสื้อ แต่ดันสร้างสรรค์สิ่งอื่น

Qวันนี้ตอนบ่ายได้ขับรถมอไซค์ไปซ่อมที่อู่ให้พ่อระหว่างที่ยืนดูและรอ ก็สังเกตเห็นห้องแถวข้างๆเขามีป้ายบอกรับตัดเย็บเสื้อ และได้สะดุดกับวัสดุที่เขาใช้จนดึงดูดผมให้เข้าไปดูป้ายๆนี้...

ป้ายรับตัดเย็บเสื้อ!!!

Q ดั่งภาพที่เห็น ตัวป้ายเป็นผืนผ้า ส่วนตัวอักษรนั้นทำด้วยเชือกเย็บติดตรงกลางระหว่างความหนาของเชือก(ถ้ามองที่เส้นด้ายอย่างเดียวจะเกิดตัวอักษรที่มีลักษณะคล้ายๆกับตัวหนังสือในสมุดคัดลายมือ) การทอดตัวของเชือกทำให้จริตของตัวอักษรมีความเฉพาะ การแบ่งระยะความห่างของบรรทัดที่ถูกกำกับด้วยขอบผ้าแถมยังทำหน้าที่เป็นลวดลายให้กับงาน และการวางเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่เสมอซ้ายตามตัวอักษร(อยากเห็นคนทำจัง!!!) ด้วยเนื้องานที่มีโครงสร้างเป็นพื้นฐาน บวกกับกระบวนการทางความคิดและการทำที่เกิดจากกรอบของเนื้อหา และความสามารถในอาชีพของเขา ทำให้งานสื่อสารชิ้นนี้เปี่ยมไปด้วยความสร้างสรรค์ มีชีวิตชีวา และแฝงความจริงใจ...
(แถมยังสร้างแรงบันดาลใจเล็กๆให้กับผมอีก!!!)

ผมว่า "คนทำป้ายชิ้นนี้เท่ห์ดีนะ ถึงงานจะดูไม่เท่ห์ก็ตาม..."
Q

“ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”

ผลงานผมที่ส่งเข้าร่วมโครงการ
“ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)”

















เนื่องด้วยทาง Practical Studio กำลังดำเนินการโครงการเกี่ยวกับกลุ่มนักออกแบบกราฟิกไทยภายใต้ชื่อโครงการว่า “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)” โดยจะนำเสนอออกมารูปแบบวารสาร RawMat (ด้วยความร่วมมือของ บริษัท แอนทาลิส (ประเทศไทย) และพยายามผลักดันไปสู่รูปแบบนิทรรศการในพื้นที่สาธารณะ (สยาม ดิสคัพเวอรี่ และ สยาม เซ็นเตอร์) รวมไปถึงการขยายไปสู่รูปแบบอื่นๆ ตามโอกาสอำนวย

แนวคิดและการเข้าร่วมโครงการ
เป็นโครงการที่นำเสนอตัวตนและการมีอยู่ของนักออกแบบกราฟิกไทย และสื่อสารออกไปว่าวิชาชีพนี้มีสังคมที่แข็งแรง และพร้อมที่จะเปล่งเสียงออกมาให้สังคมรวมได้รับรู้ถึงความพร้อมของเครือข่ายนักออกแบบกราฟิกด้วยกันเอง ที่จะนำไปสู่การรวมตัวเพื่อเป็นกำลังสำคัญหนึ่งของสังคมต่อไป

รูปแบบการเข้าร่วมโครงการ
โครงการ “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)”เป็นโครงการที่ต้องการรวบรวมภาพถ่ายนักออกแบบกราฟิกไทยทั้งที่อยู่ในประเทศไทยและทำงานหรือศึกษาต่ออยู่ที่ต่างประเทศให้มากที่สุดโดยภาพถ่ายเหล่านั้นจะเป็นภาพถ่ายของนักออกแบบแต่ละคนที่ถือแผ่นกระดาษ A3 ที่มีผลงานออกแบบตัวอักษรคำว่า “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”หรือ “I am a Thai Graphic Designer” โดยรูปแบบของผลงานนั้นขึ้นอยู่กับความคิดของนักออกแบบเจ้าของงาน

รายละเอียดโครงการจาก grafiction.blogspot.com

เข้าชมรายละเอียดโครงการเพิ่มเติม และผลงานนักออกแบบที่เข้าร่วมโครงการนี้ ได้ที่
http://thaigraphicdesigner.wordpress.com/

กิ่งไม้รวมกันเป็น "กิ่ง"

เบื้องหลังภาพผลงาน "ภาษาธรรมชาติ" ตอนแรกก็ฟุ้งไว้หลายอย่างว่าจะทำออกมาแบบไหนดีหรือพยายามหลุดจากสิ่งที่เคยทำ เอากิ่งไม้มาต่อเป็นหน้าเธอ ทำเป็นงานประติมากรรม อะไรอีกหลายอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกทำตามสัญชาตญาณที่เรามีดีกว่า...

พื้นที่ในการสร้างสรรค์งาน (หลังจากเดินสำรวจอยู่ซักพัก)

สถานที่ลานสนามหญ้าหน้าโบสถ์ รอบรั้วแก้ว "วันเทพศิรินทราวาส"















กิ่งไม้ที่เก็บและรวบรวมมาได้ (กิ่งไม้ทุกกิ่งเก็บตามทางเดินที่มันหลุดร่วงมาจากก้านของลำต้น ไม่ได้ไปเด็ดดึงหรือทำลายระบบนิเวศน์แต่อย่างใด)

ถึงจะเลือกทำในสิ่งที่คุ้นเคย แต่ก็ยังหวั่นๆว่าจะทำได้รึเปล่า เพราะสิ่งที่ปะทะอยู่นี้มันเกินขอบเขตที่เคยทำมา และตอนนั้นยังไม่ได้ทำงาน "ภาษาเทคโนโลยี" ออกมาด้วย

ตั้งสติ สูดหายใจฝอดใหญ่... เฮ้ย สู้เว้ย!!!















วางๆดูก่อน















เริ่มพิถีพิถัน





























เฮ้ยๆ แม่งได้วะ ไปต่อได้ๆ (แบบว่าตื้นเต้นเล็กน้อย)















ใส่เส้น grid หลวมๆเข้าไปหน่อย (พอถึงตอนนี้ก็ไหลเลย)















ประคบประหงมน่าดู















ขอบคุณพี่คนนั้น (น่าจะเป็นเด็กวัด) ที่ช่วยถ่ายภาพให้















ทำด้วยมือ ส่งผ่านมาจากใจ















ตอนแรกไม้เอก จะทำด้วยใบไม้แต่คิดว่ามันคงกลืนกับพื้นหญ้า และพอดีไปทำที่วัดเทพแล้วเห็นดอกรำเพยเรียงรายอยู่ ไม่ต้องคิดไรมากเลย ลูกแม่รำเพย อย่างเรา (มีแต่ดอกรำเพยนี่แหละที่เด็ดมา เพราะต้องการความสดและชีวิตชีวาขณะนั้นจริงๆ)

































พอทำเสร็จแทบจะหาวิธีหรือทำไงก็ได้ ที่จะเอาผลงานครั้งนี้กลับบ้าน (ถ้ามีจอบหรือเสียมวางอยู่ขุดจริงๆนะ)

สุดท้ายก็ได้แต่ยืนดูและชื่นชมผลงานตัวเอง
ก็อย่างที่บอกเราหยิบยืมธรรมชาติมา ก็ต้องปล่อยให้ธรรมชาติของเวลาดูแลมัน

บุหรี่ซักตัวภายใต้ร่มไม้จากแสงแดด...

ณ วันที่ 13 กันยายน 2551
ช่วงเวลายามบ่าย

ขอบคุณพี๋เจ๋งที่ให้ยืมกล้องมาบันทึกผลงาน

นี่คือ "ความรัก" (This Is Love)

ผมได้พบและทำความรู้จักเธอในระหว่างที่เธออยู่ในหน้าที่การงาน เธอผู้นี้แทบจะเหมือนภาพแรกของผู้หญิงที่มีอยู่ในมโนภาพของผมเรื่อยมา...

"ผู้หญิงผมยาว หน้าไทย ผิวน้ำผึ้ง หน้าเรียวเข้ารูป รูปร่างได้สัดส่วน"
(กับความงามเชิงนามธรรม)

และเมื่อเวลาผ่านไป... ความสัมพันธ์ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาในระดับนึง

"ธรรมชาติคือการก่อเกิด" (หยิบยืมธรรมชาติมาทำงานศิลปะ)

"เทคโนโลยีคือการนำพา" (ใช้โปรแกรมในคอมฯมาทำงานออกแบบ)
Font โครงสร้างและจริตบางส่วน "Tp Tankhun" (ทีพี แทนคุณ)

"เราพึ่งพาเทคโนโลยี แต่เราควรฟังเสียงธรรมชาติควบคู่กันไป"















ภาพก่อนที่ผลงานจะถูกรวบรวมในรูปแบบของผลงาน [format]
(ตอนนี้กำลังคิดหนักเลยเพราะกรอบรูปที่ร้านมี ไม่ใกล้เคียงกับภาพที่มีอยู่ในหัว)

และผมได้นำสิ่งของดังกล่าวไปให้เธอเนื่องในวันเกิด...

หลังจากที่รูปแบบผลงานได้ถูกห่อหุ้มด้วยสิ่งที่เรียกว่า "กระดาษห่อของขวัญ"

"บ่อ สื่อ ฮะ เสีย" (คิดอะไร ทำอะไร ก็ดีไปหมด)

ร่างต้นฉบับกำกับคำ โดย "อาม่าฮัวม่า"
แปลคำไทย โดย "แม่"
ลงอักขระ โดย "อาแปะเขียนแผ่นตุ้ยเลี้ยง"(หน้าปากซอยฝั่งตรงข้ามบ้าน)

ปิดผนึก โดย "ผมเอง"

ขอบคุณพี่ๆน้องๆเพื่อนๆและแฟนเพื่อนทุกคนกับส่วนร่วม
ในเหตุการณ์หรือปรากฏการณ์ครั้งนี้!!!

และเหนือสิ่งอื่นใดนั้น...

"ขอบคุณมากนะ กิ่ง"

"เราขอบคุณมากจริงๆ"

"ขอให้มีชีวิตที่งดงาม และสวยสพรั่งแบบนี้เรื่อยไปและตลอดไป"
-

ส้ม

เผอิญมีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ผมไปชอบผู้หญิงชื่อ "ส้ม" จึงทำให้เกิดแรงผลักดันในการทำผลงานชิ้นนี้ขึ้นมา (visual มันลอยมาเองลอยนะ)

กลับมาดูงานชิ้นนี้อีกที ทำให้คิดถึงตอนเรียน คอมฯ 1 เลยนะเนี่ย การ Combination คิดว่าเป็นการพัฒนามาจากจุดนั้น

















เออ เอาไปให้เพื่อนคนนึงดูมันบอกไม่ทำให้ครบชุดไปเลยละ "อืม" ก็เลยลองมานั่ง sketch ผลไม้อย่างอื่นดู แต่ไม่ค่อยเวิร์กเลย

เอาไว้เดี๋ยวเสร่อไปชมคนชื่อ แอ็ปเบิ้ล ชมพู่ มันแกว มังคุด ลำไย ลิ้นจี่ แตงมง แตงโม สารพัดตามแต่อะไรก็ว่ากันไป แล้วค่อยจัดไปแล้วกัน!!!
ฮา ฮา ฮ่า

ทรงพระเจริญ

ผลงานที่ผมส่งเข้าร่วมแสดงในโครงการอักขรศิลป์ "ทรงพระเจริญ" โดยออกแบบอักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ รูปแบบใหม่ขึ้น เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา และมีการจัดแสดงในวันที่ 14-17 ธันวาคม 2550 บริเวณ โถงชั้น 1 สยามดิสคอพเวอรี่เซ็นเตอร์ และผ่านเว็บไซต์ http://www.songpracharoen.org/

คนไทยเชื้อสายจีน ที่บรรพบุรุษได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร

ด้วยเกล้าด้วยกะหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า
นายกมลธรรม เรืองวุฒิสกุลชัย

บุตรของนายโอวตี๋ และนางฮุ่ยฮวง

ภาพบรรยากาศการแสดงผลงานและนิทรรศการ