เตะบอลหนามกีฬา

คลิปวิดีโอที่ได้มาจากเพื่อนฮัด สมัยเตะบอลที่สนามกีฬา น่าจะผ่านมาได้ 4 ปีแล้วมั้ง

เห็นท่าทางตัวเองแล้วก็ตลกดีจัง ^.^ 555 (แบบว่าอย่างฮา)

“ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”

ผลงานผมที่ส่งเข้าร่วมโครงการ
“ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)”

















เนื่องด้วยทาง Practical Studio กำลังดำเนินการโครงการเกี่ยวกับกลุ่มนักออกแบบกราฟิกไทยภายใต้ชื่อโครงการว่า “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)” โดยจะนำเสนอออกมารูปแบบวารสาร RawMat (ด้วยความร่วมมือของ บริษัท แอนทาลิส (ประเทศไทย) และพยายามผลักดันไปสู่รูปแบบนิทรรศการในพื้นที่สาธารณะ (สยาม ดิสคัพเวอรี่ และ สยาม เซ็นเตอร์) รวมไปถึงการขยายไปสู่รูปแบบอื่นๆ ตามโอกาสอำนวย

แนวคิดและการเข้าร่วมโครงการ
เป็นโครงการที่นำเสนอตัวตนและการมีอยู่ของนักออกแบบกราฟิกไทย และสื่อสารออกไปว่าวิชาชีพนี้มีสังคมที่แข็งแรง และพร้อมที่จะเปล่งเสียงออกมาให้สังคมรวมได้รับรู้ถึงความพร้อมของเครือข่ายนักออกแบบกราฟิกด้วยกันเอง ที่จะนำไปสู่การรวมตัวเพื่อเป็นกำลังสำคัญหนึ่งของสังคมต่อไป

รูปแบบการเข้าร่วมโครงการ
โครงการ “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)”เป็นโครงการที่ต้องการรวบรวมภาพถ่ายนักออกแบบกราฟิกไทยทั้งที่อยู่ในประเทศไทยและทำงานหรือศึกษาต่ออยู่ที่ต่างประเทศให้มากที่สุดโดยภาพถ่ายเหล่านั้นจะเป็นภาพถ่ายของนักออกแบบแต่ละคนที่ถือแผ่นกระดาษ A3 ที่มีผลงานออกแบบตัวอักษรคำว่า “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”หรือ “I am a Thai Graphic Designer” โดยรูปแบบของผลงานนั้นขึ้นอยู่กับความคิดของนักออกแบบเจ้าของงาน

รายละเอียดโครงการจาก grafiction.blogspot.com

เข้าชมรายละเอียดโครงการเพิ่มเติม และผลงานนักออกแบบที่เข้าร่วมโครงการนี้ ได้ที่
http://thaigraphicdesigner.wordpress.com/

ปีใหม่ไปไร่ไอ้จุ๊

ปีใหม่ไปไร่ไอ้จุ๊ แต่ที่จริงแล้วเป็นไร่ของไอ้จุ๊บซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของไอ้จุ๊ แต่เพื่อนๆจะชอบเรียกติดปากว่า "ไร่ไอ้จุ๊" เป็นไร่ที่ปลูกลิ้นจี่แต่ไม่มีผลลิ้นจี่ซักผลเลย

ภาพระหว่างเดินทาง

ภาพบรรยากาศภายในไร่

-

เจ้าบ้านตั้งโต๊ะก่อนที่จะเริ่มตั้งวง

ไม่ต้องบอกนะครับว่าเป็นวงอะไร?

นอกจากกินเหล้า ก็มีการร้องคาราโอเกะกัน

โฉมหน้า "ไอ้จุ๊"

อาการของคนเริ่มพริ้ว (ด้านข้างผมคือไอ้จุ๊บ)

พอได้ที่ของแต่ละคน ก็แยกย้ายไปหาที่ซุกหัวนอนกัน

(ส่วนผมเหวี่ยงเอาเรื่องเหมือนกัน)

วันต่อมาไปเล่นน้ำตก "ห้วยคำภู"

"ไอ้จุ๊อีกครั้ง" (แบบว่าถูกใจกับภาพนี้)

หลังจากเล่นน้ำเสร็จพอเริ่มเย็นก็เดินทางกลับบ้านกัน

"สวัสดีปีใหม่ครับ"

กิ่งไม้รวมกันเป็น "กิ่ง"

เบื้องหลังภาพผลงาน "ภาษาธรรมชาติ" ตอนแรกก็ฟุ้งไว้หลายอย่างว่าจะทำออกมาแบบไหนดีหรือพยายามหลุดจากสิ่งที่เคยทำ เอากิ่งไม้มาต่อเป็นหน้าเธอ ทำเป็นงานประติมากรรม อะไรอีกหลายอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกทำตามสัญชาตญาณที่เรามีดีกว่า...

พื้นที่ในการสร้างสรรค์งาน (หลังจากเดินสำรวจอยู่ซักพัก)

สถานที่ลานสนามหญ้าหน้าโบสถ์ รอบรั้วแก้ว "วันเทพศิรินทราวาส"















กิ่งไม้ที่เก็บและรวบรวมมาได้ (กิ่งไม้ทุกกิ่งเก็บตามทางเดินที่มันหลุดร่วงมาจากก้านของลำต้น ไม่ได้ไปเด็ดดึงหรือทำลายระบบนิเวศน์แต่อย่างใด)

ถึงจะเลือกทำในสิ่งที่คุ้นเคย แต่ก็ยังหวั่นๆว่าจะทำได้รึเปล่า เพราะสิ่งที่ปะทะอยู่นี้มันเกินขอบเขตที่เคยทำมา และตอนนั้นยังไม่ได้ทำงาน "ภาษาเทคโนโลยี" ออกมาด้วย

ตั้งสติ สูดหายใจฝอดใหญ่... เฮ้ย สู้เว้ย!!!















วางๆดูก่อน















เริ่มพิถีพิถัน





























เฮ้ยๆ แม่งได้วะ ไปต่อได้ๆ (แบบว่าตื้นเต้นเล็กน้อย)















ใส่เส้น grid หลวมๆเข้าไปหน่อย (พอถึงตอนนี้ก็ไหลเลย)















ประคบประหงมน่าดู















ขอบคุณพี่คนนั้น (น่าจะเป็นเด็กวัด) ที่ช่วยถ่ายภาพให้















ทำด้วยมือ ส่งผ่านมาจากใจ















ตอนแรกไม้เอก จะทำด้วยใบไม้แต่คิดว่ามันคงกลืนกับพื้นหญ้า และพอดีไปทำที่วัดเทพแล้วเห็นดอกรำเพยเรียงรายอยู่ ไม่ต้องคิดไรมากเลย ลูกแม่รำเพย อย่างเรา (มีแต่ดอกรำเพยนี่แหละที่เด็ดมา เพราะต้องการความสดและชีวิตชีวาขณะนั้นจริงๆ)

































พอทำเสร็จแทบจะหาวิธีหรือทำไงก็ได้ ที่จะเอาผลงานครั้งนี้กลับบ้าน (ถ้ามีจอบหรือเสียมวางอยู่ขุดจริงๆนะ)

สุดท้ายก็ได้แต่ยืนดูและชื่นชมผลงานตัวเอง
ก็อย่างที่บอกเราหยิบยืมธรรมชาติมา ก็ต้องปล่อยให้ธรรมชาติของเวลาดูแลมัน

บุหรี่ซักตัวภายใต้ร่มไม้จากแสงแดด...

ณ วันที่ 13 กันยายน 2551
ช่วงเวลายามบ่าย

ขอบคุณพี๋เจ๋งที่ให้ยืมกล้องมาบันทึกผลงาน

นี่คือ "ความรัก" (This Is Love)

ผมได้พบและทำความรู้จักเธอในระหว่างที่เธออยู่ในหน้าที่การงาน เธอผู้นี้แทบจะเหมือนภาพแรกของผู้หญิงที่มีอยู่ในมโนภาพของผมเรื่อยมา...

"ผู้หญิงผมยาว หน้าไทย ผิวน้ำผึ้ง หน้าเรียวเข้ารูป รูปร่างได้สัดส่วน"
(กับความงามเชิงนามธรรม)

และเมื่อเวลาผ่านไป... ความสัมพันธ์ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาในระดับนึง

"ธรรมชาติคือการก่อเกิด" (หยิบยืมธรรมชาติมาทำงานศิลปะ)

"เทคโนโลยีคือการนำพา" (ใช้โปรแกรมในคอมฯมาทำงานออกแบบ)
Font โครงสร้างและจริตบางส่วน "Tp Tankhun" (ทีพี แทนคุณ)

"เราพึ่งพาเทคโนโลยี แต่เราควรฟังเสียงธรรมชาติควบคู่กันไป"















ภาพก่อนที่ผลงานจะถูกรวบรวมในรูปแบบของผลงาน [format]
(ตอนนี้กำลังคิดหนักเลยเพราะกรอบรูปที่ร้านมี ไม่ใกล้เคียงกับภาพที่มีอยู่ในหัว)

และผมได้นำสิ่งของดังกล่าวไปให้เธอเนื่องในวันเกิด...

หลังจากที่รูปแบบผลงานได้ถูกห่อหุ้มด้วยสิ่งที่เรียกว่า "กระดาษห่อของขวัญ"

"บ่อ สื่อ ฮะ เสีย" (คิดอะไร ทำอะไร ก็ดีไปหมด)

ร่างต้นฉบับกำกับคำ โดย "อาม่าฮัวม่า"
แปลคำไทย โดย "แม่"
ลงอักขระ โดย "อาแปะเขียนแผ่นตุ้ยเลี้ยง"(หน้าปากซอยฝั่งตรงข้ามบ้าน)

ปิดผนึก โดย "ผมเอง"

ขอบคุณพี่ๆน้องๆเพื่อนๆและแฟนเพื่อนทุกคนกับส่วนร่วม
ในเหตุการณ์หรือปรากฏการณ์ครั้งนี้!!!

และเหนือสิ่งอื่นใดนั้น...

"ขอบคุณมากนะ กิ่ง"

"เราขอบคุณมากจริงๆ"

"ขอให้มีชีวิตที่งดงาม และสวยสพรั่งแบบนี้เรื่อยไปและตลอดไป"
-

สี สัญญะ

-

ผมดื่มเบียร์สิงห์
สูบบุหรี่แอลเอ็มแดง

นิยมซื้อซองอ่อน
รสสัมผัสเป็นสีส้ม

ในวันที่ผมนึกครึ้ม

หยิบเสื้อน้ำเงินมาสวมใส่

และแลเห็นผู้คนมากมาย

บนสีหน้าทางอารมณ์ที่...

ทุกข์โศกหรือสุขสันต์

เห็นแดงผสมน้ำเงิน

เห็นน้ำเงินผสมเหลือง

ปะปนคละเคล้ากันไป
-

นัยยะของกมลธรรม

-
กระพริบ แต่ไม่กระซิบ "ตึกตัก ตึกตัก"

"กมลธรรม"

"กมลธรรม เด็กศิลปกรรมศาสตร์"
"Creative Society" (สังคมการสร้างสรรค์)


"กมลธรรม ศิลป์เก่า ม.กรุงเทฑ" (ม่วง-แสด)
"ความรู้ คู่ความดี"

"กมลธรรม เด็กเทพฯ" (เขียว-เหลียง)
"นสิยา โลกวฒฺโน" (ไม่ควรเป็นคนรกโลก)

"สุภาพบุรุษลูกแม่รำเพย"
-