ส้ม

เผอิญมีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ผมไปชอบผู้หญิงชื่อ "ส้ม" จึงทำให้เกิดแรงผลักดันในการทำผลงานชิ้นนี้ขึ้นมา (visual มันลอยมาเองลอยนะ)

กลับมาดูงานชิ้นนี้อีกที ทำให้คิดถึงตอนเรียน คอมฯ 1 เลยนะเนี่ย การ Combination คิดว่าเป็นการพัฒนามาจากจุดนั้น

















เออ เอาไปให้เพื่อนคนนึงดูมันบอกไม่ทำให้ครบชุดไปเลยละ "อืม" ก็เลยลองมานั่ง sketch ผลไม้อย่างอื่นดู แต่ไม่ค่อยเวิร์กเลย

เอาไว้เดี๋ยวเสร่อไปชมคนชื่อ แอ็ปเบิ้ล ชมพู่ มันแกว มังคุด ลำไย ลิ้นจี่ แตงมง แตงโม สารพัดตามแต่อะไรก็ว่ากันไป แล้วค่อยจัดไปแล้วกัน!!!
ฮา ฮา ฮ่า

อาม่าฮัวม่า Grandmother

ผลงานสมัยเรียนวิชาเลือก
"Experimental Photography"
สอนโดย
อาจารย์ กรกฤช เจียรพินิจนันท์
ศิลปินช่างภาพชื่อดัง (ดังจริงๆนะ)

จริงๆวิธีการสอนของอาจารย์ท่านนี้ก็ไม่ได้มุ่งหวังให้เรา ตั้งหน้าตั้งตาทดลองถ่ายภาพแปลกๆเล่นกับเทคนิคต่างๆซักทีเดียวหรอก(ตามชื่อวิชาที่เข้าใจในตอนแรก) แต่จะเป็นในเรื่องของการทำความเข้าใจกับตนเองก่อน หยิบสิ่งที่สนใจนำมาศึกษา(หรือพยายามสนใจ)พัฒนาเป็นความเข้าใจ แปลเปลี่ยนเป็นวิธีคิด แล้วลงมือทำด้วยศักยภาพและสติปัญญาที่เรามีอยู่ในช่วงนั้นๆ ขั้นตอนของการศึกษาก็เริ่มด้วยการแนะนำตัวผู้สอน แนะนำผลงานของผู้สอน(ขอเล่ายาวหน่อยเพราะการได้มาเรียนวิชานี้และคนสอนผู้นี้ ถือเป็นจุดเริ่มต้นบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญอย่างยิ่งในชีวิตผม ยิ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่เพิ่งกลับมาเรียนจากการออกไปถามหาคำตอบชีวิตการเป็นนักศึกษาที่ดีอยู่เทอมนึง) นักศึกษานำเสนอผลงานที่ผ่านมา แนะนำตัวเอง แลกเปลี่ยนความคิดเห็น เพื่อนๆก็เอางานเก่าๆมาให้ดูกัน(จริงๆน่าจะให้อาจารย์ดูเพราะเห็นกันมาหมดแล้ว) ผมก็เอางานภาพถ่ายสมัยเรียน Photography I และถ่ายเล่นเองมานำเสนอ มีการพินิจกันอยู่ครู่นึง แล้วอ.กิดก็ถามเพื่อนว่า เห็นอะไรในงานผม(อยู่หลายรอบ) ถามผมด้วยผมแต่ก็ไม่รู้จะตอบว่าไง งึมงำงึมงำกันไป เพราะงงและรู้สึกดีอยู่เป็นนัย พอเริ่มรู้จักกันแล้วก็เป็นขั้นตอนการนำเสนอหัวข้อที่สนใจ ที่มา แรงบันดาลใจ ตอนแรกเสนอเรื่องชีวิตในซอย อ.กิดบอก "เอา ทำเลย" จัดไป!!! แต่ตอนที่ไปถ่ายเซิร์บๆดันเจออาจงอาเจ็ก อาซิ้ม อาม่า ไล่ตะเพิดกันหน้าดู(ฮา ฮา ฮ่า) รู้สึกถ่ายยาก scale ของพื้นที่การทำงานกว้างไป และการเข้าไปแฝงตัวในชีวิตประจำวันของผู้คนประหนึ่งดุจอากาศยากไปสำหรับมือใหม่อย่างเรา เลยกลับมาพร้อมกับหัวข้อใหม่โดยที่ไม่มีคำถาม?ของการเปลี่ยนแปลง(หรือมีจำไม่ได้แล้ว)

ผม "ผมขอเปลี่ยนเป็นชีวิตอาม่าผมครับ" (สาทยายความเป็นอาม่านิดหน่อย)
อ.กิด "เอา ทำเลย" ยิ้ม (อีกแล้ว จัดไป!!!)

สิ่งที่ทำให้เลือกทำหัวข้อนี้ก็เพราะ(จริงๆก็มีอยู่ในใจตอนแรกอยู่แล้ว) ช่วง 2 เดือนก่อนหน้านั้นเป็นช่วงที่อาม่าไหล่ม่าเพิ่งเสียไป(ย่า) มีเพียงความทรงจำกับภาพในหัวที่ยังหลงเหลืออยู่(หรือมีอย่างท่วมท้น)ให้ได้รำลึกในยามคิดถึงหรือเจอเรื่องสะกิดใจ แล้วเรื่องราวต่างๆที่เกิดตามมาอย่างไม่คาดคิด(ลึกไปแล้วคิว ลึกไปแล้วมึง ฮา ฮา ฮ่า) จึงตัดสินใจที่จะทำเรื่องของอาม่าฮัวม่า(ยาย) ก่อนที่เงื่อนไขของเวลาจะมาทักทายคนใกล้ตัวของเราอีกครั้งหนึ่ง

ภาพผลงาน(ภาพทุกภาพเป็นภาพที่ได้ถูกคัดเลือกและนำไปแสดงในนิทรรศการ "Experimental Photography & Digital Sound Design " ณ Photography Bar)

กมลธรรม เรืองวุฒิสกุลชัย
อาม่าฮัวม่า
ชีวิตของอาม่า ของผม
ภาพถ่ายสี และ ขาวดำ ขนาด 8x12 นิ้ว 12x16 นิ้ว
จำนวน 21ภาพ

"ภาพถ่ายทดลองโดยใช้ความซื่อในการเล่าเรื่อง "

(Thank You Robo สำหรับกล้องถ่ายรูป)

แด่ Paul Newman (พอล นิวแมน)

ไว้อาลัยให้แก่นักแสดงผู้ยิ่งใหญ่ การลาจากที่ไม่หวนคืนด้วยโรคมะเร็งปอด ในวัย 83 ปี วันที่ 28 กันยายน 2008 ไม่ได้ชอบหรือพิสมัยนักแสดงท่านนี้เป็นพิเศษ เพียงแต่รู้สึกว่าถ้าไม่มีนักแสดงท่านนี้แล้วคงไม่มีดารานักแสดงรุ่นหลังที่มีคุณภาพอย่าง(มารอน แบรนโด ก็เป็นหนึ่งในนั้น) โรเบริ์ต เดอ นีโร (Robert de Niro: คนโปรด) อัล ปาชิโน ดัสติน ฮอฟแมน(ดั่งที่ เบนโนชิโอ เดล ทอโร ชื่นชม ดัสติน ฮอฟแมน ) หรือใครอีกหลายคน















































สู่สุขคตินะครับ คุณปู่พอล

ขอบคุณภาพจาก
Credit:
http://alovelessday.blogspot.com/2007/10/paul-newman.html
http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=7416.msg59468

Falcon: The Magenta [FAB 15: Communication Design]

นิทรรศการโครงการออกแบบนิเทศศิลป์ครั้งที่ 15 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ Falcon: The Magenta [ฟอลคอน เดอะ มาเจนตา]ระหว่างวันพุธที่ 28 มีนาคม ถึงวันที่ 3 เมษายน 2550 เวลา 10.00-22.00น. ณ Central World ชั้น 1 บริเวณ Forum Zone

เหล่าเหยี่ยวสีชมพูที่พร้อมออกไปล่องเวหา หาเหยื่อชิ้นดี(ข้อมูล แกนความคิด) ด้วยสายตาอันแหลมคม มาสร้างสรรค์งานออกแบบ

ภาพนิทรรศการและผลงานออกแบบของนักศึกษาการออกแบบ

ป๋าปั้น เจ๊ดัน เจิ้นทำ(ฮา ฮา ฮ่า)

ไม่ลายไม่รอด(ตามนำ้กันเถอะเรา)

สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ

ตัวเลขเป็นตัวกำหนดเวลา หรือเวลาเป็นตัวกำหนดตัวเลข

พิมพ์ได้ดีเพราะเราสุก(ข)พอดี

อยู่กันตามอัตภาพ มิใช่อัตตา

พลัดถิ่นจากบ้าน เพื่อสิ่งที่ดีกว่า

เสื้อตัวที่แพงที่สุดของผม (บรืนๆ บรืนๆ)

"โอ้มันเยี่ยมจริงๆ จอร์จ "

"โอ้มันยอดมากเลยซาร่า"

แบบไหนถึงเรียกว่าพอดี

อักษรสื่อสาร มิติความต่าง ช่องว่างของการรับรู้

พฤติกรรม ผลกระทบ สิ่งแวดล้อม

ของกินบ้านเฮา เลืิอกเอาเถอะนาย เป็นของพื้นเมือง เป็นเรื่องสบาย

ล่องใต้ แลหนังลุง ซึมซับความจริงใจ ที่ตรงไปตรงมา

ภาพลักษณ์ของเด็กหนุ่มในชีวิตช่วงหนึ่งที่ไม่อาจหวนคืน(ฮา ฮา ฮ่า)

กิตติกรรมประกาศ (ศิลปนิพนธ์)

ขอบคุณ อ.นิจจัง กับคำปรึกษาที่ช่วยขัดเกลาจนทำให้เกิดโครงการนี้

ขอบคุณอ.ติ๊ก ที่มองเห็นสาระของมัน การให้น้ำหนักในการตัดสินใจของผมในการเลือกทำโครงการนี้ แล้วมันก็ไปได้สวยอย่างที่อาจารย์พูดจริงๆ(ขั้นตอนการทำงาน) และการให้คำปรึกษาในเรื่องของทิศทางกระบวนการการทำงาน

ขอบคุณ อ.นลินี สำหรับคำสอน คำแนะนำ การเอื้อเฟื้อช่วยเหลือเรื่องสถานที่ วัสดุอุปกรณ์การทำงาน จนทำให้โครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ และความเข้าใจในความป็นนักศึกษา

ขอบคุณพี่เมย์ พี่ป๊อป ที่เอ็นดูช่วยเหลือเรื่องราคาค่าปริ้นท์งานที่สุดแสนจะถูก(จะเรียกว่าฟรีก็ว่าได้) ขอบคุณพี่เก๋ กับความละเมียดละไมความพิถีพิถันในการปริ้นท์งาน และพี่ๆ pixel one ทุกคน

ขอบคุณพี่ราช กับน้ำใจในการทำกล่องขนมอย่างสุดฝีมือ(ผมเป็นลูกมือ)

ขอบคุณอี๊นิ ที่ช่วยขยายข้อสงสัยในสาระของประเพณีวัฒนธรรมจีน

ขอบคุณ เฮง สำหรับตัวหนังสือภาษาจีน

ขอบคุณ ฮัด กับน้ำใจที่มีให้

และขอขอบคุณ คุณจิตรา ก่อนันทเกียรติ หนังสือของคุณเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในการขับเคลื่อนการทำงานของผมเป็นอย่างมาก และบุคคลทั่วไปหรือคนรุ่นหลังที่อยากเข้าใจในประเพณีวัฒนธรรมต่างๆของคนจีน

นายกมลธรรม เรืองวุฒิสกุลชัย

(ว่าจะไม่เขียนหรือเอามาลงแล้ว แต่ก็อดใจไม่ได้กับความนัยที่อยากจะถ่ายทอดสิ่งดีๆที่ได้รับออกมา)

My Illustration

ภาพประกอบตัวเอง สมัยเรียนวิชา illustration ตอนแรกจะทำแบบสื่อถึงภายใน
แต่คิดไปคิดมาง่ายๆดีกว่า

ลูกจีน(อีกแล้ว) กางเกงขาม้า(แต่พักหลังนี้หากางเกงยีนส์ที่เหมาะๆกับตัวเองยากมาก!!!) กับรองเท้าสวนทาง

ทรงพระเจริญ

ผลงานที่ผมส่งเข้าร่วมแสดงในโครงการอักขรศิลป์ "ทรงพระเจริญ" โดยออกแบบอักขรศิลป์ ทรงพระเจริญ รูปแบบใหม่ขึ้น เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา และมีการจัดแสดงในวันที่ 14-17 ธันวาคม 2550 บริเวณ โถงชั้น 1 สยามดิสคอพเวอรี่เซ็นเตอร์ และผ่านเว็บไซต์ http://www.songpracharoen.org/

คนไทยเชื้อสายจีน ที่บรรพบุรุษได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร

ด้วยเกล้าด้วยกะหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า
นายกมลธรรม เรืองวุฒิสกุลชัย

บุตรของนายโอวตี๋ และนางฮุ่ยฮวง

ภาพบรรยากาศการแสดงผลงานและนิทรรศการ